ostatnie wpisy ostatnio w galerii SZUKAJ



Czarny bez (Sambucus Nigrae)
Autor Wiadomość
rafikius Offline
Użytkownik
***

Liczba postów: 52
Dołączył: 10.2012
Post: #1
Czarny bez (Sambucus Nigrae)
Choć na Górnym Śląsku ciężko z nieskażonymi miejscami, to jednak udało się!
W piwnicy stoi 25 litrów soku z kwiatów czarnego bzu.

Każdy kto maj jakiś wilgotny skrawek posiadłości powinien mieć tam Sambukusa.
Święte drzewo naszych przodków.

W wolniejszej chwili dorzucę tu przepis na ów sok.
28.10.2012 14:19
Wpisy użytkownika Cytuj"
rafikius Offline
Użytkownik
***

Liczba postów: 52
Dołączył: 10.2012
Post: #2
Odp: Czarny bez (Sambucus Nigrae)
Zanim zapodam obiecany przepis, to przekleję tutaj info które własnie (jak na życzenie) pojawiło się na Dobra Idea:

Duży krzew/drzewko do 5-10m wysokości nazywany bzowiną, dzikim bzem, bzem lekarskim. Dawniej uważane za święte drzewo. Obsadzano nim kapliczki i kościoły, bo miał moc odpędzania piorunów. Bez rośnie dość szybko w umiarkowanie wilgotnych, żyznych lasach liściastych, wierzbowo-topolowych, nad potokami, w zaroślach, na zrębach i brzegach dróg, rumowiskach, w parkach, i w pobliżu domostw, jednak głównie na glebach bogatych w azot. Dobrze czuje się w ogrodach średniej wielkości i dużych. Lubi słoneczne stanowiska do częściowego zacienienia. Rozmnażać go można z gałązek które łatwo się ukorzeniają, jak również z nasion. W naturze odpowiedzialne za rozprzestrzenianie się tego drzewka są ptaki. Bez czarny można sadzić pojedynczo lub w grupach, wtedy stanowić może swobodny żywopłot i służyć np. jako ochrona przed wiatrem. Sadzony blisko domów skutecznie odstrasza komary, muszki, nie lubią go muchy. W ogrodzie służyc też może do odstraszania norników i kretów.

Konary bzu można przycinać pod koniec zimy, a co 4-5 lat zalecane jest ciąć go trochę mocniej. Ścinki są dobrym, energetycznym chrustem na opał po wysuszeniu. Dziki bez dobrze znosi warunki miejskie, odporny jest na dymy, gazy fabryczne, zanieczyszczenie powietrza, okresy suszy czy wiatr. W okresie kwitnienia chętnie odwiedzany jest przez różne owady, w tym pszczoły i trzmiele. Stanowi pożywienie i schronienie dla ptaków. Spotkać go można w całym kraju na nizinach i pogórzu, lecz rzadko ponad 900m npm.

Kwitnie w maju, czerwcu wydzielając silny i niezbyt przyjemny zapach. Gdy rośnie na wapiennych glebach daje owoce zupełnie pozbawione przykrej woni. Kwiaty zbiera się w słoneczną pogodę ścinając całe baldachy i suszy w zacienionym i przewiewnym miejscu rozwieszone lub układne jedną warstwą w temperaturze do 30 stopni C.

Owoce zaczynają dojrzewać w sierpniu dość nierównomiernie przez długi okres. Owoce są czarne z odcieniem fioletu, błyszczące, bardzo soczyste (uważać trzeba przy zbiorze, bo silnie barwią). Smak mają słodkawo- kwaśny, korzenny, trochę mdły - niedojrzałych owoców i świeżych nie należy zjadać, są trujące! Owoce zbiera się gdy są czarne i błyszczące z całymi baldachami. Są bardzo nietrwałe, szybko ulegają fermentacji, wiec w ciągu kilku godzin dobrze jest zająć się ich przetwarzaniem.

Liście bzu, kwiaty, owoce, kora zawierają sambunigrynę, która przy rozkładzie wydziela kwas cyjanowodorowy (tzw. kwas pruski). Dlatego nie należy czarnego bzu zjadać w stanie surowym. Jedynie przetworzony lub suszony ma właściwości lecznicze, a nie trujące.

W kwiatach bzu czarnego występują flawonoidy (rutyna, kwercetyna, astragalina, izokwercetyna), kwasy wielofenolowe (kawowy, chloro genowy), kwasy organiczne (walerianowy, ferulowy), saponiny, garbniki, śladowe ilości olejku eterycznego, związek zwiększający wydzielanie potu, sole mineralne. W owocach znajdziemy cukry, pektyny, garbniki, barwniki, kwasy wielofenolowe, kwasy organiczne (jabłkowy, askorbinowy - wit. C), witaminy z grupy B, wit. P, karotenoidy, sole mineralne.

Dla celów leczniczych prawie cała roślina jest użytkowana: kwiaty, kora z korzeni, liście, korzeń, owoce, ale głównym surowcem zielarskim są owoce i kwiaty.
Kwiaty w lecznictwie ludowym stosowane były jako lek napotny, przeciwgorączkowy, do płukania jamy ustnej i gardła, do okładów przy wrzodach i egzemach. Obecnie również stosowany jest napotnie, moczopędnie, uszczelniająco i uelastyczniająco na ściany naczyń włosowatych, przy anginie, do okładów w zapaleniu spojówek i brzegów powiek. Przy chorych migdałkach, zapaleniach gardła i chrypce herbata z kwiatów szybko usuwa chorobę. Świeże, skropione winem gronowym, czerwonym lub octem kwiaty położone na skronie na 15 minut pomagały również przy migrenach, bólach głowy. Kwiaty gotowane i świeże w serwatce szybko likwidowały opuchliznę kostek u nóg. Zalecane przy astmie, katarze, gorączce z wysypką, różyczce, szkarlatynie, zapaleniu pęcherza moczowego, zapaleniu oskrzeli, gruźlicy, chorobach skórnych, dolegliwościach oczu, nerek…
Liście mają właściwości moczopędne i napotne, słabo żółciopędnie, rozwalniające, zwiększają odporność na choroby zakaźne. Liście bzu (zbiera się w czasie kwitnienia) roztarte i przyłożone na oparzone pokrzywą miejsce lub ukąszenia pszczół, komara, znoszą ból i bąble. Ze świeżych liści sporządzano maści, z nasion wytłaczano olejek, a z młodych suszonych pędów i liści przygotowywano proszek, który dodawano do zup mlecznych lub rosołu jako skuteczny środek na obstrukcję.

Owoce bzu działają również napotnie, moczopędnie, ale także lekko przeczyszczająco i delikatnie przeciwbólowo. Bez czarny wymiata z organizmu wraz z potem, moczem i kałem szkodliwe produkty przemiany materii oraz toksyny. Czyści krew. Dobrze stosować bez czarny szczególnie wiosną we wszelkiego rodzaju kuracjach wiosennych oczyszczających (pic przez miesiąc codziennie rano na czczo 1 szklankę herbaty ze świeżo pokrojonych liści bzu zagotowanych bardzo krótko). Działa oprócz tego przeciwreumatycznie i przeciwzapalnie. Odwary z owoców odtruwają organizm, stosowane są także przy chorobach gośćcowych, schorzeniach skórnych, pomocniczo przeciwbólowo przy rwie kulszowej i nerwobólach, w stanach zapalnych żołądka i jelit. Zalecane przy nerwicach, niedomogach wątroby, żółtaczce, zaparciach, zapaleniu nerek, kamicy moczowej, gromadzeniu się wody w tkankach…

Sok z owoców działa korzystnie na drogi moczowe. Przeciwdziała także wystąpieniu biegunki, pobudza czynności nerek.
Przetwory z owoców stosowane były w lecznictwie ludowym przy chorobach z gorączką, jako konfitura leczyły anemię i zaparcia, oczyszczały krew i likwidowały złogi w organizmie.

Kwiaty używane są do wyrobu wody bzowej, poduszeczek rozgrzewających (przy bólach uszu i dolegliwościach reumatycznych), konfitur. Świeże baldachy kwiatowe można zapiekać w cieście - pyszności! Z owoców robi się soki, powidła, wina lecznicze.
Warto mieć to jakże uniwersalne drzewko blisko siebie…


Info z http://dobraidea.pl/2012/10/czarny-bez-sambucus-nigra/
05.11.2012 13:25
Wpisy użytkownika Cytuj"
jimoojimi Offline
Początkujący
**

Liczba postów: 6
Dołączył: 01.2013
Post: #3
Odp: Czarny bez (Sambucus Nigrae)
piknie wszytko ino łóctan łołowiu to normo w cukrze
i to na produkcji w trakcie pozyskiwania melasy , co by nie fermentowało

no a sok to na cukrze babcia robiła

zdrowotne walory odpadają
ciekawe jak na miodzie da się nie?

kwiatostan , ubóstwiam ten zapach , fresh
17.01.2013 12:19
Wpisy użytkownika Cytuj"





Kontakt  współpraca  Wersja bez grafiki  RSS